Runnery

Runner to maszyna oceniająca zgłoszenia. Rejestruje się sam w Serverze, przedstawiając własny klucz, i nie ocenia niczego, dopóki nie zostanie zatwierdzony.

Zatwierdzenie i połączenie to dwa różne fakty

Lista pokazuje je osobno, a zwinięcie ich w jeden „status” ukryłoby oba:

• zatwierdzony, ale offline to awaria;
• połączony, ale niezatwierdzony nie ocenia niczego.

Runner jest w jednym z trzech stanów: czeka na zatwierdzenie, zatwierdzony albo odwołany. Zatwierdź wpuszcza go do pracy, Odbierz unieważnia klucz — wtedy Runner musi zarejestrować się od nowa. Odwołanego można zapomnieć całkiem.

Co pokazuje ekran i kto to powiedział

Wszystko poza tagami jest własnym raportem Runnera: produkt i wersja, typy zadań, które przyjmuje, adres, odcisk i klucz publiczny, maszyna, liczba wykonanych zadań i kiedy był ostatnio widziany. Ekran wyświetla raport i nigdy nie uzupełnia w nim luk — Runner, który nigdy się nie połączył, nie ma maszyny, i uczciwiej jest tak właśnie napisać.

Odcisk odczytujesz na głos przy zatwierdzaniu; samym kluczem diagnozuje się niezgodność.

Pliki tekstowe, które Runner o sobie wgrywa, pojawiają się jako zakładki obok Ogólne i są pobierane dopiero po otwarciu.

Tagi i co naprawdę robią

Pusta lista, po każdej ze stron, jest czytana jako default. Na tej jednej regule opiera się cała wyłączność:

Czwarty wiersz przeczytaj dwa razy. Otagowanie Runnera wyjmuje go z puli ogólnej równie pewnie, jak wstawia do zarezerwowanej. Tak ma być: skoro rezerwujesz maszyny w pracowni, muszą stać się niedostępne dla wszystkiego innego — inaczej zarezerwowane maszyny nadal wciągałaby ogólna kolejka, i to w najgorszym momencie.

default to zwykły tekst, który każdy może wpisać, i znaczy dokładnie to samo, co puste pole. Dzięki temu wyciągniesz jedną rundę z kursu przypiętego do pracowni, a maszyna może służyć naraz puli ogólnej i zarezerwowanej.

Tagi są przycinane, sprowadzane do małych liter i odduplikowane. Bez małych liter Lab-A na maszynie i lab-a w aktywności byłyby dwiema pulami, które czyta się jak jedną, a objawiłoby się to kolejką, która nigdy się nie opróżnia, i żaden ekran nie powiedziałby dlaczego.

Skąd biorą się tagi zadania

Z serii, jeśli ustawia własne, a w przeciwnym razie z aktywności. Na serii przełącznik oceniana przez własne Runnery jest tym, co odróżnia dziedziczenie od nadpisania, bo puste nadpisanie i odziedziczona lista wyglądałyby identycznie. Runda, która chce ogólnych maszyn, gdy jej kurs jest przypięty, wpisuje default.

Tag zwykle należy do rundy, a nie do kursu: jeśli przypniesz cały kurs, do pracowni pojadą także jego prace domowe.

Oba ekrany liczą to za ciebie — Pasujące Runnery: N — a przy zerze formularz aktywności mówi to wprost: żaden zatwierdzony Runner nie ma tych tagów. Żaden z nich nie odmawia zapisu, bo tagi wpisuje się często, zanim maszyny zostaną zatwierdzone — ale zero zostawione tak, jak jest, znaczy, że zgłoszenia są przyjmowane, kolejkowane i nigdy nieoceniane.

Czyj jest tag

Runner może zaproponować swoje pule we własnej konfiguracji, a Server bierze to przy pierwszej rejestracji i nigdy później. Od tej chwili właścicielem tagów jest ten ekran — i dlatego restart nie zmienia tego, jaką pracę maszyna dostaje.

Dwa filtry, których nie ustawiasz

Obok tagów zadanie trafia do Runnera tylko wtedy, gdy ten przyjmuje jego typ zadania i gdy obie strony zgadzają się co do tego, czy praca jest oceniana zewnętrznie. Jedno i drugie bierze się z rejestracji Runnera i opisuje, co maszyna umie, a nie decyzję, którą ktoś podejmuje we wtorek.

Uprawnienia

Ten obszar otwiera runner:read, zatwierdzasz z runner:approve, odwołujesz z runner:revoke, a tagi zmieniasz z runner:update. Żadnego z nich nie ma w dostarczanym szablonie manager — dotyczą całej instalacji, tak jak same maszyny. Instalacja i uruchomienie Runnera to Instalacja i utrzymanie.