Zapisy

W zakładce Uczestnicy zapisujesz ludzi do aktywności. Dodajesz kogoś i mówisz, co może, w jednej czynności, bo to jeden fakt.

Dlatego, gdy kogoś zapisujesz, otwiera się edytor uprawnień, a nie pole wyboru, i dlatego te same wiersze zobaczysz w Nadaniach przefiltrowanych do tej aktywności.

Zapisanie jednej osoby

Zapisz osobę pyta o:

1. użytkownika — konto, które już istnieje i nie jest jeszcze zapisane;
2. szablon, od którego zacząć: wypełnia zestaw, a zostaje po nim tylko nazwa — etykieta mówiąca, skąd ten zestaw się wziął;
3. sam zestaw uprawnień, który możesz dowolnie edytować.

Edytor oferuje to, co ty masz w tej aktywności, a nie to, co masz w całej instalacji. Nikt nie nada uprawnienia, którego sam nie ma; okno mówi to wprost, a Server odmawia niezależnie od tego, co zrobił ekran.

Członkostwo systemowe

Jeden przełącznik w tym samym oknie: wysyła zgłoszenia jak każdy, a liczy się jak nikt — nie ma go ani w liczbie uczestników, ani w rankingu.

Włącza się sam przy nadaniu, które daje cokolwiek ponad zestaw zwykłego uczestnika — z wyjątkiem trial:run, które można mieć, nie przestając być zawodnikiem. Członek jury w rankingu obok studentów to błąd, a nie preferencja, więc Server wylicza to przy każdym zapisie i nigdy nie przyjmuje z ekranu. Przy zwykłym członkostwie decydujesz sam: konto testowe albo to, na którym puszczasz rozwiązanie wzorcowe, jest dokładnie tym, do czego ten przełącznik służy.

Żeby sprawdzić zadanie przed zawodami, musisz zapisać się do aktywności. Rozwiązanie wyśle tylko ktoś, kto ma w niej aktywne nadanie; nie pomaga tu nawet system:administrator, bo to obejście uprawnień, a bycie w aktywności uprawnieniem nie jest. W aktywności, w której cię nie ma, nie znajdziesz w nawigacji Wyślij zgłoszenie ani panelu zgłoszeń w rogu, a sam formularz, gdy wejdziesz na jego adres, odmówi tak samo jak Server.

Wystarczy, że zapiszesz się do niej z włączonym przełącznikiem: wysyłasz zgłoszenia jak każdy, a nie ma cię ani w liczbie uczestników, ani w rankingu. W aktywności, którą sam założyłeś, już jesteś — przy zakładaniu dostajesz w niej nadanie prowadzącego — a pomiar rozwiązania wzorcowego to nie zgłoszenie i nic z tego go nie dotyczy.

Nadanie zaproponowane, ale nieprzyjęte

Nadanie jest aktywne albo zaproszone. Nadanie w stanie zaproszenia nie daje niczego — to dopiero oferta, a osoba nie jest w aktywności, dopóki jej nie przyjmie.

Gdy ludzie mają zapisywać się sami

W zakładce ustawień aktywności, kto może dołączyć:

Obie polityki, które dopuszczają samodzielny zapis, dają ci link do rozdania. Gdy ustawisz hasło zapisu, jedzie ono we fragmencie linku, a nie w parametrze zapytania — fragmentu przeglądarka nie wysyła do serwera, więc nie trafi on do żadnego logu dostępu, proxy ani nagłówka referrer.

Aktywność zamknięta i tak nie pokazuje się na listach osobom, których w niej nie ma. Pozostałe dwie też możesz ukryć — zostają wtedy dostępne pod swoim adresem, a po to właśnie jest link.

Prowadzący zawsze może zapisać kogoś ręcznie, cokolwiek mówi polityka.

Klasa, która nie ma jeszcze kont

Konta tymczasowe zakłada konta hurtem i zapisuje je tutaj w miarę powstawania. Przycisk pojawia się tylko wtedy, gdy możesz zrobić obie połowy: activity:enroll w tej aktywności, bo nadanie dotyczy jednej aktywności, oraz user:create:temporary gdziekolwiek, bo zakładanie kont nie jest zawężone do aktywności, w której konta wylądują.

Hasła, które dostajesz z powrotem, są jedyną kopią, jaka kiedykolwiek będzie, a kartka do wydruku wskazuje na tę aktywność, a nie na stronę główną, od której ktoś musiałby zacząć szukać.

Same konta to inny ekran

Obszar Użytkownicy to lista kont: tam je zakładasz, edytujesz, blokujesz, resetujesz hasło, oglądasz sesje i przenosisz dorobek jednego konta na drugie. Co każda z tych czynności znaczy dla zapisanego konta — dlaczego zatwierdzone to nie potwierdzone, dlaczego usunięcie anonimizuje, zamiast kasować, i co naprawdę trzyma wiersz sesji — opisuje Użytkownik. Uprawnienia, za którymi te czynności stoją, w tym user:block i user:merge, wymieniają Uprawnienia.

Blokada w ogóle nie pozwala się zalogować — kończy istniejące sesje i nie dopuszcza nowych. To, co ktoś może wewnątrz aktywności, opisuje nadanie, i jedno nie zastępuje drugiego: blokujesz na poziomie całej instalacji i potrzebujesz do tego user:block, którego nie ma w dostarczanym szablonie manager.