Paczki

Paczka to wszystko, czego Runner potrzebuje do oceny zgłoszenia, i nic ponadto: testy, oczekiwane wyjście albo checker, limity, punktacja oraz opcjonalnie rozwiązanie wzorcowe.

Treści w niej nie ma. Treść jedzie jako załącznik o zakresie uczestnik, a Runner — jedyny komponent, który nigdy nie może jej ujawnić — nigdy jej nie dostaje. Z paczką jest odwrotnie: ma zakres runner i nigdy nie trafia do uczestnika.

Buduje ją zakładka Paczka w zadaniu. Nic się stamtąd samo nie wysyła; paczka należy do wersji, a wersję publikuje się w całości.

Co jest w środku

package.zip
├── config.yml
├── tests/
│   ├── 0a.in    0a.out         grupa 0: przykłady
│   ├── 1a.in    1a.out
│   └── 2a.in    2a.out
├── checker/                     jedno albo drugie, nigdy oba
├── interactor/
└── solutions/                   opcjonalnie

config.yml to YAML i jedyny plik w produkcie, w którym komentarz jest coś wart — notatka o tym, dlaczego grupa 3 ma dłuższy limit, zostaje wewnątrz paczki.

Własne limity grupy zastępują globalne dla testów tej jednej grupy; gdy ich nie ma, grupa dziedziczy globalne. Edytor przyjmuje milisekundy albo sekundy oraz bajty, KiB lub MiB i sam przelicza — nikt nie wpisuje 268435456, żeby powiedzieć 256 MiB.

Budowanie

Zakładka bierze luźne pliki i paruje je po nazwie: 1a.in idzie z 1a.out. Liczba to grupa, litera to test. Test możesz też wpisać ręcznie. Pliki, których zakładka nie rozpoznaje, wypisuje, zamiast po cichu je pomijać.

W tabeli Grupy wpisujesz punkty i tam oznaczasz grupę jako przykłady — dowolnie wiele grup, na początek grupę 0. Te testy są wycinane do osobnego archiwum i publikowane uczestnikom jako examples.zip, z tych samych plików, więc przykład w treści i przykład do pobrania nie mogą się różnić. Jeśli nie oznaczysz żadnej grupy, uczestnik nie dostanie żadnych przykładów — i bywają zadania, które właśnie tego chcą.

Zadanie interaktywne nie publikuje ich tak czy inaczej. Nie ma pliku z wejściem, który można by przekazać — zgłoszenie też go nie dostaje — więc archiwum z samymi oczekiwanymi wyjściami, na które nie ma czym odpowiedzieć, byłoby gorsze niż jego brak. Pokaż przykładową rozmowę w treści zadania.

Archiwum składa się w twojej przeglądarce, bo jego układ należy do typu zadania, a Server nie może odróżniać jednego typu od drugiego. Zbudowaną paczkę i przykłady możesz pobrać i obejrzeć, a istniejącą paczkę otworzyć do edycji.

Walidator nie pozwala opublikować zepsutej paczki i przycisk mówi to wprost, zamiast zawieść po kliknięciu.

Kalibracja limitów

Jeśli paczka zawiera rozwiązanie wzorcowe, zmierz rozwiązanie wzorcowe puści je na prawdziwym Runnerze i pokaże pomiar osobno dla każdej grupy. Potrzebujesz do tego trial:run, którego celowo nie ma w szablonie uczestnika — pomiar zajmuje Runnera.

Reguła kalibracji zamienia pomiar w limit: mnożnik, stała do dodania i wartość, do której zaokrąglić w górę. Sugestia bierze się z najwolniejszego zmierzonego języka, bo limit grupy musi mieścić każdy język, który aktywność dopuszcza. Zastosuj sugestię jednej grupy albo wszystkich.

Mierzysz raz, na żądanie, a wyliczona liczba trafia do paczki. Ocenianie nigdy nie uruchamia rozwiązania wzorcowego: limit musi być liczbą, która obowiązywała każde zgłoszenie, a nie liczoną od nowa przy każdym uruchomieniu.

Skąd zadanie bierze testy i limity

Kroki są dwa, a przeczytanie ich w odwrotnej kolejności kosztuje całą rundę.

1. Dokument Konfiguracja z podpięcia scala się z paczką, pole po polu — to tam aktywność zawęża języki albo zmienia limit na własny użytek. limits: { timeMs: 500 } zawęża czas i zostawia pamięć w spokoju, a tablica groups łączy się po numerze grupy, więc jedną grupę zmienisz bez przepisywania pozostałych. Niczego nie da się w ten sposób usunąć, a pole, którego format nie zna, jest odrzucane, a nie pomijane.
2. Dopiero tak scalony dokument czyta się osobno dla każdego testu, a wygrywa warstwa bardziej szczegółowa: globalne limits, nadpisane przez overrideLimits dla języka, a te przez własne limity grupy.

Czasu i pamięci nigdy nie ustawia się na aktywności. Poznasz je dopiero wtedy, gdy rozwiązanie się wykona, i należą do zadania.