Wszystkie ustawienia w `.env`

Cała konfiguracja instalacji w jednej tabeli, wartości domyślne i dwa klucze, które domyślnej nie mają wcale.

Instalację konfiguruje jeden plik: .env, obok compose.yaml. Żaden plik Compose nie jest edytowany w żadnym ze wspieranych układów.

Sąsiednie strony tłumaczą ustawienia w kolejności, w jakiej się je napotyka. Ta jest referencją: wszystkie klucze w jednym miejscu, żeby dało się sprawdzić wartość znalezioną w cudzym .env.

Dwa klucze nie mają wartości domyślnej i bez nich stos nie wstanie

AJ_ADMIN_TOKEN i POSTGRES_PASSWORD. Compose odmawia startu, zamiast podstawić pusty łańcuch, i jest to zamierzone: token administratora, który po cichu zrobiłby się pusty, zostawiłby zamknięte /admin — a razem z nim jedyną drogę do ustawienia hasła administratora.

Co działa i skąd

Klucz	Domyślnie
`COMPOSE_PROFILES`	`edge,app,data,runner`	które usługi działają. Zobacz cztery układy. `external-runner` jest dodatkiem do każdego z nich, a nie osobnym układem, i zostaje poza domyślnym zestawem, bo wymaga konta w zewnętrznym systemie oceniającym. `runner` uruchamia `runner-1` i `runner-2` i na tym kończy się flota
`COMPOSE_PROJECT_NAME`	`algojudge`	jak nazywa się ta instalacja. Compose dokleja ją z przodu do każdego kontenera, sieci i wolumenu — `algojudge_pgdata`, `algojudge_runner-cache` — i pod taką pełną nazwą każdy Runner dostaje swój katalog roboczy oraz pamięć podręczną. Dwie instalacje na jednym hoście, które obie zostawią to puste, dzielą to wszystko ze sobą, katalogi robocze Runnerów włącznie
`TZ`	`Europe/Warsaw`	kotwiczy pracę z harmonogramu w zegarze operatora i nic poza tym: kontenery logują w UTC, i to właśnie sprawia, że logi dwóch maszyn dają się porównywać
`REGISTRY`	`ghcr.io/algojudge`	skąd pobierane są obrazy
`SERVER_TAG`	`0.2`	wersja minor, pod którą napisano ten stos, bez `v`. Wydanie oznaczone `v0.2.1` publikuje tagi obrazów `0.2.1`, `0.2`, `0` i `latest`, więc `0.2` bierze przy najbliższej aktualizacji każdą późniejszą poprawkę i nic poza tym. Nie ruchomy major `0`: poniżej 1.0 kolejny minor może zmienić to, co robił poprzedni — 0.2 nie jest zgodne z 0.1 — więc `0` przeprowadziłby instalację przez taką zmianę, nie pytając. `latest` nie jest udostępniany w ogóle, z tego samego powodu w mocniejszej postaci: instalacja nie może zmienić wersji dlatego, że ktoś pobrał obrazy. Ta kopia repozytorium to linia 0.2, a stos pod 0.3 przyjdzie jako nowe wydanie AlgoJudge-Ops, razem z tym, czego wymaga jego aktualizacja
`CLIENT_TAG`	`0.2`
`RUNNER_TAG`	`0.2`	Runner oraz jego cztery obrazy `lang-*`, budowane i wydawane razem z nim
`EXTERNAL_RUNNER_TAG`	`0.2`	własne repozytorium, więc i własny tag
`POSTGRES_TAG`	`18`	major przypięty celowo — 18 przeniósł katalog danych
`NGINX_TAG`	`1.30-alpine`	stabilna linia nginksa: parzysty numer pomocniczy oznacza linię stabilną, nieparzysty — mainline. O tagu obrazu bazowego świadczy data ostatniego zbudowania, a nie to, że się pobiera
`LOG_MAX_SIZE`	`20m`	log każdego kontenera, ograniczany przez sam stos, a nie przez Twojego demona. `docker compose logs` pokaże tylko to, co zostało zachowane, więc podnieś obie wartości przed długimi zawodami, które zamierzasz potem diagnozować
`LOG_MAX_FILES`	`5`	dockerowy sterownik `local`, który kompresuje to, co zrotuje. *Kolektor czytający `-json.log` wprost z systemu plików hosta tego nie odczyta**; wtedy odpowiedzią jest przywrócenie `json-file` w `compose.yaml`

Baza danych

Klucz	Domyślnie
`POSTGRES_DB`	`algojudge`
`POSTGRES_USER`	`algojudge`
`POSTGRES_PASSWORD`	wymagane
`MIGRATE_ON_START`	`true`	staje się `AJ_Database__MigrateOnStart` Servera, które samo z siebie jest `false`. Ops je włącza, bo najpierw robi kopię

Sieć

Klucz	Domyślnie
`HTTP_PORT`	`80`	co publikuje dołączony nginx
`HTTPS_PORT`	`443`
`SERVER_PORT`	`8080`	publikowany wyłącznie na pętli zwrotnej
`CLIENT_PORT`	`8082`	publikowany wyłącznie na pętli zwrotnej
`API_BASE_URL`	`/`	adres Servera tak, jak sięga do niego przeglądarka. `/`, gdy jeden origin obsługuje obie połowy. Dwa originy muszą być tą samą witryną — jedna domena rejestrowalna, jeden schemat — inaczej nikt się nie zaloguje. Zobacz Własne reverse proxy
`APP_BASE_URL`	puste	jego odbicie lustrzane: adres aplikacji tak, jak sięga do niej przeglądarka. Puste jest właściwe przy jednym originie. Przy dwóch pozostawienie go pustym kończy logowanie federacyjne na gołym `/activities`, rozwiniętym względem originu API
`TRUSTED_PROXY_NETWORKS`	`172.28.0.0/24`	czyjemu słowu wierzyć w sprawie adresu odwiedzającego, i to jako sieć, a nie pojedynczy adres: `172.28.0.5/24` jest odrzucane przy starcie, z nazwy, razem z adresem, który powinien tam stać. Opróżnienie tej linii opróżnia listę — wartość domyślna zastępuje linię brakującą, a nie pustą
`TRUSTED_PROXY_PROXIES`	puste	pojedyncze adresy zamiast sieci i jedyne miejsce, w którym `none` ma sens. Gdy przed Serverem nie stoi nic, wpisz tu `none` i zostaw `TRUSTED_PROXY_NETWORKS` puste, a Server przestanie czytać `X-Forwarded-For`. `none` w linii z sieciami jest tam czytane jako blok CIDR i odrzucane; `none` tutaj obok podanej sieci też jest odrzucane, bo Server bierze je wyłącznie wtedy, gdy jest całością tego, czemu kazano mu ufać
`EDGE_SUBNET`	`172.28.0.0/24`	sieć Compose, w której stoi dołączony nginx
`SERVER_STOP_GRACE`	`40s`	tyle, żeby Server zdążył odpowiedzieć na trzymane pobrania pracy. Podnieś razem z `AJ_Poll__WaitSeconds`, jeśli je podnosisz
`SERVER_LOG`	`Warning`	nie `Information`: na tym poziomie Server loguje każde wykonane zapytanie SQL, zmierzone na 91–98% wszystkiego, co zapisuje stos oceniający — ponad gigabajt przy zawodach z trzema tysiącami zgłoszeń, na dysku samej bazy

EDGE_SUBNET i TRUSTED_PROXY_NETWORKS muszą się zgadzać. Domyślna para się zgadza. Zmiana jednego bez drugiego oznacza, że Server przestaje wierzyć proxy stojącemu przed nim, i każdy odwiedzający jest zapisywany jako przychodzący z tego proxy.

Jeden z dwóch kluczy od zaufanych proxy musi coś nazywać. Gdy oba są puste, Server odmawia startu: wiara każdemu, kto przyśle X-Forwarded-For, pozwala odwiedzającemu podać własny adres, a wiara nikomu zapisuje proxy zamiast człowieka.

Przechowywanie i powierzchnia operatora

Klucz	Domyślnie
`STORAGE_KIND`	`postgres`	`postgres`, `filesystem` albo `s3`. Tylko przy `postgres` zrzut bazy jest całym stanem instalacji
`STORAGE_PATH`	`/var/lib/algojudge/objects`	tylko przy `filesystem`, na własnym wolumenie. Kopia musi go obejmować razem z bazą
`STORAGE_ENDPOINT`	puste	tylko przy `s3`, a te cztery klucze są wymagane razem
`STORAGE_BUCKET`	puste
`STORAGE_ACCESS_KEY`	puste
`STORAGE_SECRET_KEY`	puste
`AJ_ADMIN_TOKEN`	wymagane	staje się `AJ_Admin__Token`. Ustaw przed pierwszym startem

Reszta ustawień Servera

Ustawienia, które instalacja rzadko ma powód ruszać. Każde z nich stoi w .env.example puste albo zakomentowane, czyli na własnej wartości domyślnej obrazu, a środkowa kolumna mówi, jaka ona jest. Server czyta znacznie więcej niż to wszystko; całość jest na stronie Konfiguracja Servera.

Klucz	Domyślnie
`MAINTENANCE_FORCE_AFTER`	`300`	ile sekund `draining` czeka, aż Runner skończy, zanim mimo to przejdzie w `closed`. Podnieś to ponad `AJ_External__PendingTimeoutSeconds` — domyślnie 900 — przed przerwą, która zrestartuje Runnera zewnętrznego, bo inaczej wygaszanie zrezygnuje z pracy, na którą archiwum dopiero miało odpowiedzieć. Zobacz Przerwa techniczna
`MAX_REQUEST_BYTES`	`134217728`	128 MiB, czyli sufit dla paczki. nginx ma własny limit, `client_max_body_size` w `nginx/algojudge.conf`, a podniesienie jednego bez drugiego kończy się odrzuceniem na niższym z nich
`RETENTION_SESSION_ORIGIN_DAYS`	`30`	przez ile dni adres jest trzymany przy sesji
`RETENTION_SUBMISSION_ORIGIN_DAYS`	`365`	i przy zgłoszeniu
`EVENTS_SEND_TIMEOUT`	`5`	ile sekund Server czeka, żeby podać zdarzenie podłączonej przeglądarce
`FILES_COLLECT_AT_HOUR_UTC`	`6`	godzina UTC, o której zbierane są pliki, do których nic już nie sięga
`STORAGE_MIGRATION_START_HOUR_UTC`	`2`	godzina UTC, od której migracja plików może ruszyć. Czeka też na opróżnienie kolejki oceniania i na zamknięcie każdej rundy
`STORAGE_MIGRATION_BUDGET_MINUTES`	`30`	ile minut pracuje jeden przebieg, zanim stanie i wróci w następnym oknie. Granica nic nie kosztuje: postęp jest zapisany na samych plikach, więc następny przebieg podejmuje pracę tam, gdzie poprzedni stanął
`STORAGE_MIGRATION_GRACE_MINUTES`	`60`	ile minut stara kopia pliku leży jeszcze po tym, jak jego wiersz zaczął wskazywać nowy magazyn — żeby ten, kto odczytał ten wiersz chwilę wcześniej, wciąż znalazł bajty
`STORAGE_SPOOL_PATH`	katalog w systemowym katalogu tymczasowym	gdzie przesyłany plik jest odkładany, zanim jego długość stanie się znana. W kontenerze wartość domyślna leży w warstwie samego obrazu; przy dużych paczkach wskaż wolumen
`DATA_PROTECTION_KIND`	`database`	czym chroniony jest pęk kluczy, którymi szyfrowane są ciasteczka sesji
`UVA_EXPLORER_ORIGIN`	nasza własna przeglądarka zadań	skąd serwowana jest przeglądarka zadań dla integracji z UVa

Runner

Klucz	Domyślnie
`RUNNER_NAME_PREFIX`	`runner`	pod tym rejestruje się każdy z nich: to plus `-1` albo `-2`. Drugi host z własnymi Runnerami potrzebuje innego przedrostka, inaczej panel pokaże dwa wiersze o tej samej nazwie
`RUNNER_1_CPUSET`, `RUNNER_2_CPUSET`	puste	z których procesorów może korzystać każdy Runner. Oba są puste, czyli obejmują wszystkie procesory hosta. Para wpisana na sztywno oznaczałaby instalację, która nie wstanie na żadnej mniejszej maszynie: cpuset nazywający procesor, którego host nie ma, jest odrzucany przez demona przy tworzeniu kontenera — `Requested CPUs are not available` — a `up -d --wait` staje wtedy z połową stosu już uruchomioną. `preflight.sh` porównuje każdą listę z hostem i odmawia wcześniej. Podział, który warto zrobić, to jeden Runner na grupę rdzeni i jeden tor na rdzeń w tej grupie — ile torów, mówi `RUNNER_TESTS_AT_ONCE` niżej. Procesor na tor to dolna granica, poniżej której Runner odmawia startu; rdzeń na tor to tyle, ile tor naprawdę potrzebuje, a różnicę zmierzono na 196 ms czasu procesora na test wobec 318 ms — dość, by poprawne rozwiązania przekroczyły swój limit. Runner czyta topologię przy starcie i ostrzega, raz na każdy tor, który dostał wątek zamiast rdzenia. Każdy zbiór jest cięty na tory w takiej kolejności, w jakiej go zapisano, więc odczytaj ją z maszyny, zamiast przepisywać przykład: `thread_siblings_list` mówi `0-1` na jednym hoście, a `0,8` na innym. Patrz Czego wymaga host
`RUNNER_TESTS_AT_ONCE`	`2`	ile testów jednego zgłoszenia Runner ocenia równocześnie, po jednym na tor. Skraca to oczekiwanie na pojedyncze zgłoszenie, a nie podnosi przepustowości: uczestnik czeka na najwolniejszy test, a nie na sumę wszystkich. Jeśli torów jest więcej niż procesorów w cpusecie danego Runnera, Runner odmawia startu i wymienia obie wartości, a `restart: unless-stopped` zamienia to w pętlę — limit czasu jest czasem procesora, a dwa oceniane przebiegi dzielące jeden procesor zużywają go więcej na tę samą pracę, więc poprawne rozwiązania wracałyby jako zbyt wolne, a werdykt nie mówiłby dlaczego. Przy pustym cpusecie dolną granicą jest liczba procesorów hosta, co sprawdza `preflight.sh`. Tor kosztuje też pamięć: dwa przy zadaniach na 256 MiB to około 670 MiB na Runnera, jeszcze bez wejść, a cztery około 1,3 GiB. W `.env.example` stoi `2`; własna wartość domyślna obrazu to `1`
`RUNNER_PROBLEM_TYPES`	`standard-io@1,output-only@1`	co ten Runner oferuje do oceny. Wartość, która nie nazywa niczego — zabłąkany przecinek — jest odrzucana przy starcie
`RUNNER_TAGS`	puste	pule. Czytane wyłącznie przy pierwszej rejestracji; nazwanie puli zabiera Runnera z kolejki ogólnej
`RUNNER_STOP_GRACE`	`30s`	ile Docker czeka, zanim zabije Runnera. Po `SIGTERM` Runner oddaje swoje zlecenie, żeby inny wziął je od razu; skrócenie tego poniżej czasu, jakiego potrzebują te wywołania, zamienia zatrzymanie w zabicie, a zabity Runner zostawia zlecenie dzierżawie. Patrz Aktualizacja i wycofanie
`RUNNER_LOG`	`info`	staje się `RUST_LOG`
`DOCKER_GID`	`999`	grupa właściciela gniazda demona. `0` na Docker Desktop. Nic od niej nie zależy — usługa działa jako root — ale `preflight.sh` ostrzega, gdy jest zła
`SERVER_URL`	`http://server:8080`	tylko dla hosta bez kontenera `server`; `/api/v1` jest dopisywane

Podział wzorcowy, na ośmiu procesorach, które są czterema rdzeniami po dwa wątki — dwa Runnery, po dwa tory każdy, rdzeń na tor:

RUNNER_1_CPUSET=0,1,2,3
RUNNER_2_CPUSET=4,5,6,7
RUNNER_TESTS_AT_ONCE=2

Te pary są rdzeniami tylko tam, gdzie partnerem cpu0 jest cpu1. Wszystkie wymienia lscpu -p=CPU,CORE, a tam, gdzie partnerem jest cpu8, dwa tory po rdzeniu to RUNNER_1_CPUSET=0,8,1,9.

Gdzie Runnery trzymają swoje bajty

Nic tego nie konfiguruje i o to właśnie chodzi. Każdy Runner dostaje wolumeny Dockera i nie ma żadnej ścieżki na hoście do nazwania, założenia ani nadania mu uprawnień:

Wolumen
`algojudge_runner-cache`	każda paczka, którą Runnery pobrały, rozpakowały i której checker skompilowały, wspólny dla wszystkich pod blokadą, ograniczony przez Runnera do 10 GiB
`algojudge_runner-N-work`	katalog roboczy jednego Runnera, jedno zgłoszenie naraz, nigdy wspólny. Wygasła dzierżawa bywa wydana ponownie, gdy pierwszy Runner jeszcze pracuje, więc jeden katalog na dwa oznaczałby, że jeden kasuje robotę drugiego

Pamięć podręczną warto zachować. docker compose down -v usuwa ją razem z resztą i wtedy pierwsze zgłoszenie do każdej paczki pobiera i kompiluje od nowa — to minuty czasu uczestnika, a nie utrata danych.

Host, który uruchamia Runnery, potrzebuje Dockera Engine 26 albo Podmana 5

Kontener sędziego montuje podkatalog wspólnego wolumenu z pamięcią podręczną, a to montowanie subpath — pojawiło się w Engine 26 / API 1.45 (kwiecień 2024). Dla starszego demona nie ma żadnego układu zastępczego. Na takim Runner odmawia oceniania, zamiast oceniać na pustym katalogu, a scripts/preflight.sh mówi o tym, zanim cokolwiek wstanie: zaktualizuj demona.

Reszta ustawień Runnera

Pusta wartość oznacza tu wartość domyślną samego obrazu, a Runner czyta pustą zmienną jak nieustawioną — więc linia zostawiona zakomentowana niczego nie zmienia.

Obejście pomiaru włącza dowolna wartość, w tym false

RUNNER_ALLOW_UNMEASURED i RUNNER_ALLOW_CGROUP_V1 to jeden przełącznik pod dwiema nazwami, z czego druga jest starsza. Runner sprawdza, czy zmienna jest ustawiona, a nie co w niej stoi, więc RUNNER_ALLOW_UNMEASURED=false czyta się jako pozwól. Jedyny sposób, żeby go nie włączyć, to zostawić linię pustą albo zakomentowaną.

Pozwala on wstać, a nie oceniać. Runner, który nie potrafi odczytać czasu procesora z cgroup, zarejestruje się, odpowie na protokół, a potem każde przejęte zlecenie zakończy awarią infrastruktury — wyglądając przy tym w panelu Zarządzanie dokładnie tak jak Runner, który działa. Mówi o tym wyłącznie jego własny log, na poziomie ERROR, przy każdym starcie. Całość jest na stronie Czego wymaga host.

Klucz	Domyślnie
`RUNNER_CACHE_MAX_BYTES`	`10737418240`	10 GiB — tyle może zająć wspólna pamięć podręczna paczek, zanim Runnery zaczną usuwać najstarsze. Wyłącznie bajty
`RUNNER_LEASE_SECONDS`	`600`	na ile sekund Runner bierze dzierżawę przejętego zlecenia
`RUNNER_HEARTBEAT_SECONDS`	`60`	co ile sekund Runner daje znać, że żyje
`RUNNER_POLL_MIN_SECONDS`	`1`	najkrótszy odstęp między pytaniami do Servera
`RUNNER_POLL_MAX_SECONDS`	`30`	i najdłuższy, gdy od dawna nic nie wraca
`RUNNER_POLL_WAIT_SECONDS`	`25`	jak długo Server może trzymać pobranie pracy otwarte. Musi zmieścić się pod sufitem Servera, czyli 300 — Runner, który poprosi o więcej, odmawia startu, zamiast dać się przyciąć — oraz pod `SERVER_STOP_GRACE`
`RUNNER_KEY_PATH`	w wolumenie tożsamości	gdzie Runner trzyma klucz, którym się zarejestrował; tam jest jego miejsce
`RUNNER_CGROUP_ROOT`	znajdowana przez obraz	cgroup, pod którą Runner prowadzi pomiar
`RUNNER_ALLOW_UNMEASURED`	nieustawione	start na hoście, na którym ten Runner nie umie mierzyć — i tylko start. Zobacz ostrzeżenie wyżej
`RUNNER_ALLOW_CGROUP_V1`	nieustawione	starsza nazwa wiersza wyżej, nadal czytana

Runner zewnętrzny

Czytaj tylko wtedy, gdy external-runner jest w COMPOSE_PROFILES. Zobacz Zewnętrzny sędzia.

Klucz	Domyślnie
`EXTERNAL_JUDGE_USERNAME`	wymagane z profilem	konto w archiwum. Każde przekazane zgłoszenie idzie z niego i na nim zostaje
`EXTERNAL_JUDGE_PASSWORD`	wymagane z profilem	odmawia tego `preflight.sh`, a nie `compose.yaml`: Compose interpoluje cały plik, zanim zastosuje profile, więc oznaczenie tego klucza jako wymaganego zepsułoby każdy układ, który tej usługi nie uruchamia
`EXTERNAL_JUDGE`	`uva`	które archiwum. Jeden proces obsługuje jednego sędziego; drugi to druga usługa. Nierozpoznana nazwa jest odrzucana przy starcie, a nie zastępowana domyślną
`EXTERNAL_RUNNER_NAME`	`external-runner-1`	cała nazwa, nie przedrostek: to jeden Runner, z własną tożsamością i własnym zatwierdzeniem
`EXTERNAL_PROBLEM_TYPES`	puste	puste deklaruje własny typ archiwum. Literówka daje tu ciszę, a nie błąd
`EXTERNAL_RUNNER_TAGS`	puste	pule, czytane wyłącznie przy pierwszej rejestracji
`EXTERNAL_RUNNER_LOG`	`info`	staje się `RUST_LOG`
`EXTERNAL_RUNNER_STOP_GRACE`	`60s`	dwa razy tyle co u Runnera oceniającego, bo jednym wywołaniem oddaje całą pulę zgłoszeń w toku, a to wywołanie idzie do Servera, który bywa zdalny, obciążony albo za proxy. Zatrzymanie, które się w tym nie mieści, jest zabiciem: nie oddaje niczego i zostawia każde trzymane zlecenie, aż wygaśnie mu dzierżawa

Co ten Runner kosztuje archiwum i co kosztuje nasz własny Server. Odstęp między dwoma zgłoszeniami jest ustawieniem grzecznościowym; pula jest sufitem, a nie tempem.

Klucz	Domyślnie
`EXTERNAL_SUBMIT_MIN_INTERVAL`	`1`	ile sekund dzieli dwa zgłoszenia do archiwum
`EXTERNAL_MAX_PENDING`	`100`	ile przekazanych zgłoszeń może być naraz w toku
`EXTERNAL_PENDING_TIMEOUT`	`900`	po ilu sekundach jedno z nich zostaje porzucone
`EXTERNAL_POLL_MIN_SECONDS`	`20`	co ile archiwum jest pytane o werdykt. 20 jest zarazem dolną granicą, poniżej której obraz odmawia
`EXTERNAL_POLL_MAX_SECONDS`	`60`	i do ilu sekund to pytanie zwalnia
`EXTERNAL_POLL_ESCALATE_AFTER`	`120`	po ilu sekundach zaczyna zwalniać
`EXTERNAL_LONG_POLL`	wyłączone	strumień archiwum na żywo, który budzi tego Runnera, zamiast żeby sam pytał
`EXTERNAL_JUDGE_BASE_URL`	własny sędziego	gdzie stoi archiwum — dla sędziego, któremu trzeba to podać, zamiast żeby sam znalazł
`EXTERNAL_JUDGE_API_BASE_URL`	własny sędziego	i gdzie stoi jego API
`EXTERNAL_JUDGE_USER_ID`	ustalany z nazwy konta	numeryczny identyfikator tego konta w archiwum
`EXTERNAL_CACHE_MAX_BYTES`	`268435456`	256 MiB, własna pamięć podręczna tego Runnera
`EXTERNAL_LEASE_SECONDS`	`1200`	na ile sekund bierze dzierżawę przejętego zlecenia — dwa razy tyle co Runner oceniający, bo archiwum odpowiada we własnym tempie
`EXTERNAL_SERVER_POLL_MIN_SECONDS`	`1`	trzy odstępy wobec naszego Servera, nie archiwum
`EXTERNAL_SERVER_POLL_MAX_SECONDS`	`30`
`EXTERNAL_SERVER_POLL_WAIT_SECONDS`	`25`

Łagodniejsze odpytywanie jest bezpieczne. Dzierżawy odnawia osobny licznik — co ćwierć dzierżawy przyznanej przez Server — więc rzadsze pytanie cudzego archiwum nie oznacza rzadszego odnawiania.

Kopie zapasowe

W całości opisane na stronie Kopie zapasowe; tutaj jest sama lista kluczy.

Klucz	Domyślnie
`BACKUP_DIR`	`./backups`
`BACKUP_PRESET`	`standard`	`minimal`, `standard` albo `extended`
`BACKUP_KEEP_DAILY`	z presetu	nadpisuje jego jedną część
`BACKUP_KEEP_WEEKLY`	z presetu
`BACKUP_KEEP_MONTHLY`	z presetu
`BACKUP_MIN_KEEP`	`2`	nigdy nieusuwane, cokolwiek mówi budżet rozmiaru
`BACKUP_MAX_TOTAL_GB`	wpisywane przez `preflight.sh`	25% systemu plików, nigdy więcej niż 50%
`BACKUP_FREE_SPACE_RESERVE_GB`	`10`	margines pozostawiany wolny po zrzucie
`BACKUP_VERIFY_FULL`	`false`	odczytuje każdy blok z powrotem. Kosztuje pełną dekompresję przy każdej kopii

Sprzątanie

Klucz	Domyślnie
`GC_TMP_RETENTION_DAYS`	`7`	ile dni musi mieć niczyj katalog roboczy, zanim zostanie zebrany z wolumenu roboczego każdego Runnera
`GC_PRUNE_IMAGES`	`true`	usuwa nieużywane obrazy tego projektu. Wyłącznie tego projektu

Czego nie ma w `.env`

Część ustawień jest wpisana w compose.yaml, bo instalacja nie ma powodu ich zmieniać: środowisko, w jakim działa Server, domyślny identyfikator przechowywania, miejsce podmontowania prekonfiguracji, własna ścieżka robocza Runnera wewnątrz jego kontenera oraz cztery obrazy językowe, budowane z REGISTRY i RUNNER_TAG.

Dwa ustawienia Servera są listami, a lista nie może być tutaj kluczem. Cors:AllowedOrigins i Problems:ReservedSlugPrefixes wiążą się po jednym indeksie naraz — __0, __1 — a pojedynczy pusty wpis daje listę z pustym łańcuchem, a nie listę pustą. Idą więc do compose.override.yaml, który pokazuje strona Własne reverse proxy.

Server czyta znacznie więcej niż powyższe klucze — całość jest na stronie Konfiguracja Servera. Ops ustawia to, czego wymaga instalacja, a resztę zostawia na domyślnych wartościach Servera.

Wszystkie ustawienia w `.env`

Na tej stronie